เหนือนับถอยหลังวันปลดประจำการมาตั้งแต่วันที่ใบแดงหลุดจากมือ ปีแรกในค่ายภูผาแดงเขาเป็นทหารใหม่ที่แย่ที่สุดในรุ่น วิ่งช้า ยิงไม่แม่น พับผ้าห่มเป็นก้อน พอจบฝึกก็ถูกดึงขึ้นไปเป็นเสมียนกองร้อย ทหารในโต๊ะที่เพื่อนเรียกลับหลังว่าขึ้นออฟฟิศ เหลืออีก 364 วัน เขาแค่อยากอยู่เงียบๆ หน้าพัดลมจนถึงวันกลับบ้าน
แต่ปีนี้ทหารใหม่มาเยอะ จ่ากองร้อยสั่งให้เหนือเป็นพี่เลี้ยงหมวด 2 นอนเรือนนอนเดียวกับเด็ก 40 คน เตียงติดกับไผ่ ทหารใหม่ดีเด่นของรุ่น ยิงปืน 10 นัดเข้าเป้า 10 พูดวันละไม่ถึง 20 คำ และเป็นคนที่เคยวิ่งรอบสนามใต้ฝนคนเดียว 10 รอบแทนความผิดของเหนือ โดยที่เหนือไม่เคยพูดขอบคุณสักคำ
จากการประชดกันข้ามเตียง สู่บ่ายสองที่ทหารใหม่ล้มกลางแดด ตู้ล็อกเกอร์ที่ถูกแกล้ง วันเยี่ยมญาติที่ไม่มีใครมาหาไผ่ และโทรศัพท์คืนนั้นที่บอกว่าแม่ของไผ่อยู่ห้องผู้ป่วยหนัก ใบลาที่ไม่มีใครเซ็น ช่องรั้วใต้ต้นมะขาม สมุดเวรที่มีรอยขีดฆ่า และเพื่อนร่วมรุ่นที่เห็นทุกอย่างแล้วยิ้มหวาน ความลับคืนเดียวผูกคนสองคนไว้ด้วยกันจนถึงวันปลด
นิยายวายชีวิตจริงที่พาเข้าไปในโลกปิดที่ผู้ชายไทยแทบทุกคนรู้จักแต่ไม่เคยเห็นในนิยายรัก แตรตีห้า ยอดกำลังพล ยามผลัดตีสองคืนฝนตก เสื้อกันฝนผืนเดียว ภารกิจช่วยน้ำท่วม ลอยกระทงในค่าย หอถังน้ำคืนข้ามปี มีทั้งจ่ากองร้อยปากร้ายใจดี ผู้กองที่ฟังจนจบ เพื่อนปากหมาที่รู้ก่อนทุกคน ทหารใหม่ที่กล้าบอกว่าตัวเองเป็นใครตั้งแต่วันแรก และสมุดพกปกเขียวที่ไผ่เขียนทุกคืนตอนยามตีสอง ซึ่งผู้อ่านจะได้อ่านทุกหน้า
28 ตอนเต็ม ปิดท้ายทุกตอนด้วยตัวเลขนับถอยหลังวันปลด เรื่องของคนสองคนที่ต้องเรียนรู้ว่าความกล้าที่แท้ ไม่ใช่การแบกทุกอย่างไว้คนเดียว แต่คือการยืนข้างกันในที่แจ้ง
