ธีร์ไม่เชื่อเรื่องดวง และไม่เชื่อแบบมีไฟล์ประกอบ เขามีสเปรดชีตชื่อโครงการพิสูจน์หมอดู ทดสอบหมอดูมาแล้ว 5 เจ้า เหลือเจ้าเดียวที่ข้อมูลยังไม่พอสรุป คือหมอดูไพ่ทาโรต์โต๊ะ 7 บนชั้นมูของห้างเก่าย่านสะพานควาย ผู้ชายผมยาวมัดครึ่งหัว สับไพ่มือซ้าย และกล้าพูดกับลูกค้าว่า “ไพ่ไม่ได้บอก”
พฤหัสที่ 15 ธีร์วางแบงก์ร้อย 2 ใบแล้วถามคำถามที่ออกแบบมาเพื่อจับผิด เนื้อคู่ผมเป็นใคร ขอแบบตรวจสอบได้ มีกำหนดเวลา ผิดคือผิด ปัณณ์วางไพ่ 7 ใบ เงียบไป 4 วินาทีที่ใบแรก แล้วเขียนเครื่องหมาย 7 ข้อลงกระดาษโน้ตสีคราม ข้อแรกคือฝนที่ไม่มีใครพยากรณ์ กับของสีเหลืองที่ไม่ใช่ของเขา เย็นวันนั้นแอปบอกฝน 0 เปอร์เซ็นต์ และฝนก็เทลงมา
จากลูกค้ากับคนขาย กลายเป็นผู้ช่วยฝ่ายตัวเลขกับหมอดู จากโต๊ะพับคลุมผ้าสีคราม ไปถึงบ้านไม้ริมคลองของยายที่ดูไพ่ป๊อกให้คนทั้งคลองฟรี ธีร์ยิ่งพยายามอธิบายทุกอย่างด้วยสถิติ ตารางของเขายิ่งมีคอลัมน์ที่ไม่เป็นวิชาการเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่อีกฟากของชั้นมู สำนักดูดวงเจ้าใหญ่ที่ขายความกลัวเป็นแพ็กเกจกำลังดูดเงินเก็บของแม่เขาไปทีละก้อน
เรื่องนี้ไม่ได้ตอบว่าดวงมีจริงหรือไม่จริง แต่เล่าเรื่องของคนสองคนที่ยืนอยู่คนละฝั่งของคำถามนั้น คนหนึ่งเคยเสียบ้านเพราะมีคนเชื่อหมอดูมากเกินไป อีกคนเคยเสียโอกาสบอกลาเพราะเชื่อไพ่ของตัวเองมากเกินไป และทั้งคู่ต้องหาคำตอบให้ได้ก่อนวันที่ 90 ว่า ถ้าไม่มีไพ่ใบไหนบอกไว้ พวกเขาจะยังเลือกกันอยู่ไหม
นิยายวายฟีลกู๊ด 28 ตอน อ่านเพลิน ขำจริง อบอุ่นทั้งชั้นมู ตั้งแต่ซินแสขี้งก นกแก้วที่ตะโกนว่าจ่ายก่อน แม่หมอที่แจกยาดมไม่เลือกหน้า ไปจนถึงแม่สายมูที่รักลูกในแบบของตัวเอง ทุกตอนปิดด้วยสมุดไพ่ของปัณณ์ คำทำนายไพ่ประจำตอนที่อ่านแล้วอยากเก็บไว้ และเป็นช่องเดียวที่ได้ยินเสียงหัวใจของหมอดู
