เลขาคนใหม่ของท่านประธานหญิง

เช้าวันจันทร์ต้นเดือนมกราคม ดาว อดีตคอนเซียร์จโรงแรมริมแม่น้ำวัย 27 ขึ้นลิฟต์ไปชั้น 27 ของอาคารธาราวดี ริมถนนพระราม 3 ในฐานะเลขาคนที่ 6 ของท่านประธานในรอบ 18 เดือน ผู้จัดการสำนักงานยื่นข้าวต้มมัดให้พร้อมคำเตือนอ่อนโยนว่า ท่านประธานไม่ได้ใจร้ายหรอก แค่ไม่ไว้ใจใคร

วริน ธาราวดี ขึ้นเป็นประธานกรรมการบริหารหลังพ่อล้มลงกลางห้องประชุมบอร์ดเมื่อ 2 ปีก่อน เธอไม่ยิ้มในตึก ไม่กินอะไรจนบ่าย 3 ใส่นาฬิกาไขลานของพ่อที่หลวมไปหนึ่งรู และมีกฎสำหรับเลขาแค่ 3 ข้อ ห้ามแตะของบนโต๊ะ ห้ามเดา ห้ามโกหก

ดาวทำตามกฎได้ทุกข้อ ยกเว้นข้อสุดท้าย เพราะดาวไม่ได้บอกใครว่าแม่ของเธอทำงานสายบรรจุขวดที่โรงน้ำปลาแม่กลองมา 22 ปี ก่อนจะถูกเลิกจ้างพร้อมคนงานอีก 46 คน ด้วยเอกสารที่มีลายเซ็นของผู้หญิงคนที่เธอกำลังยกกาแฟดำให้ทุกเช้า

แล้วดาวก็เริ่มเห็นสิ่งที่ไม่มีใครเห็น ปฏิทินที่เปลี่ยนเองตอน 6 โมงเช้า เอกสารฉบับผิดที่โผล่ในห้องประชุม ร่างสไลด์ที่ไปถึงมือคนอื่นก่อนประธานจะได้พูด และน้ำตาลครึ่งซองที่ท่านประธานเติมเฉพาะวันที่ไม่ไหว ในขณะที่ดีลขายโรงงานมูลค่า 4,200 ล้านกำลังจะทำให้คนงานอีก 312 ชีวิตตกงาน

นิยายยูริออฟฟิศแบบ slow burn ว่าด้วยเจ้านายที่ไม่ยอมข้ามเส้นเพราะรู้ว่าตัวเองถืออำนาจ เลขาที่อ่านทุกอย่างออกยกเว้นหัวใจตัวเอง คุณย่าผู้ก่อตั้งที่รอฟังความจริงเรื่องคนงาน และความลับในบริษัทที่ต้องเปิดออกทางที่ถูกต้องเท่านั้น จบสุข อบอุ่น ไม่มีฉากโจ่งแจ้ง