นางในที่ไม่มีใครจดจำ

ในกรุงศรีนที เมืองหลวงริมแม่น้ำนทีทอง ฝ่ายในของวังหลวงคือโลกของผู้หญิงที่มีกฎทุกย่างก้าว กรองแก้ว ข้าหลวงวัย 24 ของตำหนักแพรทอง ถวายตัวตั้งแต่อายุ 9 ไม่เคยออกนอกกำแพงเลย เธอลายมือสวยที่สุดในตำหนัก อ่านหนังสือถวายเสด็จทุกเช้า จดบัญชีทุกอย่าง และนับก้าวทุกวัน 212 ก้าวพอดี ไม่เคยขาดไม่เคยเกิน

ต้นฤดูฝน คณะละครแม่เจิม คณะละครผู้หญิงล้วนจากนอกวัง ถูกเชิญเข้ามาพักในวัง 4 เดือนเพื่อซ้อมละครเรื่องจันทรกินรีถวายในงานเฉลิมพระชันษาของเสด็จ กรองแก้วได้รับมอบหมายให้ดูแลคณะ และแต่งฉากใหม่ที่เสด็จทรงเรียกว่า ฉากเลือกฟ้า ฉากที่นางกินรีต้องเลือกเองว่าจะอยู่ในวังที่ปลอดภัย หรือบินกลับฟ้าที่ไม่มีใครรับประกัน

ทับทิม นางเอกของคณะวัย 26 เดินเท้าเปล่า หัวเราะดัง แซวกฎทุกข้อ และซ่อนความลับว่าอ่านหนังสือไม่ออก คืนแรกกรองแก้วเห็นเธอรำท่านางกินรีถอดปีกอยู่คนเดียวใต้แสงเดือน และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เธอลืมนับ ตัวอักษรที่สอนกันบนกระดานชนวนตอนยามหนึ่ง ค่อยๆ กลายเป็นกลอนที่แลกกันวันละบท

แล้วกรองแก้วก็พบสมุดข่อยดำเล่มเก่าซ่อนอยู่ในช่องลับใต้ฝาหีบ บันทึกของนางในคนหนึ่งเมื่อ 40 ปีก่อน ที่เคยรักผู้หญิงอีกคนในวังนี้ นัดกันใต้ต้นจำปีต้นเดียวกัน และถูกขีดชื่อออกจากบัญชีจนไม่มีใครจดจำ ยิ่งอ่าน กรองแก้วยิ่งรู้ว่าคนในสมุดเล่มนั้นอาจยังมีชีวิตอยู่ใกล้กว่าที่คิด

นิยายยูริย้อนยุคไทยที่ได้ทั้งความงามของภาษา กลิ่นดอกจำปี เสียงกรับ ผ้านุ่งจีบ ขนมไทย และความรักของผู้หญิงสองคนในยุคที่พูดไม่ได้ เรื่องของการเลือกระหว่างกรงที่ปลอดภัยกับฟ้าที่เปิดกว้าง และคำถามว่าถ้าชื่อเราถูกลบจากทุกบัญชี จะยังมีใครจดจำเราได้ไหม ภาษาสวย อ่านลื่น จบสุข อบอุ่น ไม่มีฉากโจ่งแจ้ง